Pogona henrylawsoni

Dwergbaardagaam: Pogona henrylawsoni

De dwergbaardagame komt voor in centraal- en westelijk Queensland, een provincie in noordoostelijk Australië. Het habitat bestaat uit bosranden die overgaan in droge gebieden met een bodemtype genaamd zwarte aarde. Hier groeien niet veel bomen, hooguit enkele struiken en rotspartijen. Dwergbaardagamen houden een winterslaap en tijdens het paarseizoen kunnen er meerdere keren legsels worden afgezet. De agame is een bodembewoner en een slechte klimmer die onder een steen of in een rotsspleet schiet en zich vastzet bij gevaar, hier komen de bultjes van pas die zorgen voor een betere grip zodat de hagedis moeilijk los komt. Bij acute bedreiging spert de agame de van binnen knaloranje bek open in de hoop een schrik-effect te veroorzaken.

De agame is de kleinste van de zeven soorten uit het geslacht Pogona, en daardoor populair in de handel in exotische dieren waardoor er veel over de soort bekend is. Opmerkelijk is dat de agame al begin jaren 80 in Europa werd ingevoerd voor de dierenhandel, maar pas in 1985 wetenschappelijk werd beschreven. De soort werd oorspronkelijk als Pogona henrylawsoni beschreven maar kreeg later Pogona breviceps (1994) en Pogona rankini (1999) als wetenschappelijke naam, in 2000 is dit teruggedraaid

Deze soort is naast de 'gewone' baardagame de meest ingevoerde Pogona-soort, het belangrijkste verschil met de baardagame is het ontbreken van een duidelijke 'baard'; de stekels op de keel die worden opgezet bij de dreighouding. De soorten P. minima en P.minor hebben overigens ook geen baard, maar worden net als deze soort baardagamen genoemd. Zoals alle Pogona-soorten is de lichaamsbouw vrij gedrongen en de kop stomp, bij deze soort zelfs meer als bij andere soorten. Net achter het oog loopt een oogstreep tot de nek met daaronder een evenwijdige streep van de mondhoek tot de nek, deze kunnen wat variëren.
De basiskleur is beigebruin tot zandkleurig met op de rug in het midden een donkerdere, variabele tekening met aan weerszijden daarvan donkerbruine dwarsstrepen. Het geheel lijkt op een bandering op de rug, die in het midden is onderbroken. De staart is gebandeerd en de buik wit tot witgeel, er komen wat lichtere variaties voor die meer naar licht bruingrijs neigen en ook wat donker gekleurde die afstekendere strepen en banderingen hebben en meer oranje van kleur zijn.

Dwergbaardagamen lijken erg veel op hun grotere soortgenoot, de vitticeps. Toch zijn er redelijk wat verschillen te benoemen. De kleur van deze soort is overwegend lichter bruin met een honingkleurige kop en flanken, de tekening is helder wit en grillig.
De schedelbouw van de dwergen is korter en stomper en de ogen staan iets hoger op het schedel.
Totale lengte van deze dieren is bij mannen en vrouwen nagenoeg gelijk met 20 cm zonder de staart geteld, maar de mannen zijn wel
beduidend zwaarder gebouwd de lengte kan maximaal 30 cm zijn.
Over de hele zijkant van het lichaam zitten kleine, witte stekelachtige bultjes. Ook op de bovenzijde zitten bultjes, deze zijn kleiner en donkerder en vallen minder op. De lengte is ongeveer 28 tot 30 centimeter waarvan iets meer dan de helft staart, mannetjes blijven wat kleiner dan vrouwtjes.
Paartijd en voortplanting gaat hetzelfde als bij de andere baardagamen, alleen zijn de legsels met 8 tot 12 eieren aanzienlijk kleiner.
De dwergbaardagaam doet zich vooral tegoed aan allerlei kleine insecten en af en toe wat groenvoer, ook deze behoefte ligt lager als bij de vitticeps.
Levensverwachting ligt rond de 12 jaar.


Biotoop
In de natuur komen deze dieren voornamelijk voor in droge en steppeachtige gebieden. Als bodembedekking kan een bodembedekking gekozen worden die het vocht niet lang vasthoudt. Ideaal hiervoor is woestijnzand.

Terrarium
Een jong dier heeft een terrarium nodig van tenminste 50x40x40 cm . Een volwassen dier vraagt een behuizing van 100x40x50 cm met een warmtelamp en uvb ligt dag Temp.:30°-34°C Nacht:24°-26°C.

Inrichting
Zowel de jonge als de volwassen dieren zijn bodembewoners. Hiermee dient rekening gehouden te worden voor het inrichten van het terrarium. Verdere aankleding van het terrarium kan bestaan uit diverse plastic planten. Uiteraard mag een drinkbakje niet ontbreken. Zorg ook voor voldoende schuilmogelijkheid.

Verlichting
Voor de verlichting is een UV-lamp aan te raden. Uit ervaring is gebleken dat bij het gebruik van dit licht de kleuren van de dieren beter tot uiting komen en zowel het eet- als paargedrag gestimuleerd wordt. Ook deze lichtbron mag 12 tot 14 uur per dag branden.

Temperatuur
Overdag dient de temperatuur direct onder de warmtelamp maximaal 35-40 graden te zijn. In het koudste gedeelte van het terrarium mag deze niet onder de 22 graden komen. 's Nachts mag het nooit kouder zijn dan 20 graden. Voor de verwarming dient een warmtespot gebruikt te worden. Deze lichtbron mag 12 tot 14 uur per dag branden. Eventuele bijverwarming, voor de nacht of tijdens de winter, kan in de vorm van een porseleinen warmtestraler, een rode spotlamp of een warmtemat of een andere bodemverwarming. Om de temperatuur zowel overdag als 's nachts te reguleren, kan gebruik worden gemaakt van een thermostaat.

Luchtvochtigheid
De luchtvochtigheid bedraagt 10-30%. Om deze in het terrarium op peil te houden, kan men het beste om de dag even licht sproeien met Bio Mist. Tevens is het mogelijk om een sproei-installatie te gebruiken met als voordeel dat de frequentie en de periode van het sproeien is in te stellen.

Voedsel
Het voedsel voor deze hagedissen bestaat uit insecten en knaagdieren,groente en fruit. Het is aan te bevelen om de dieren 3x per week te voeren. Het water dient minimaal 3x per week ververst te worden. Zowel in het beginstadium van het vervellen als tijdens de vervelling zelf, is het niet aan te raden om de dieren te voeren. Dit omdat het dier dan erg kwetsbaar is.

Vitamines
Insecten bevatten onvoldoende kalk en vitamines voor hagedissen maar voor de zekerheid kan men een kalk en/of vitaminepreparaat toevoegen aan het drinkwater. Het beste kan men dit doen na het verversen van het drinkwater. Miner-All en Repti-vite is aan te raden als vitaminen onderandere.

Nakweek
Het geslacht is te onderscheiden doordat de mannetjes een dikkere staartwortel hebben en zichtbare femorale poriën. Een Dwergbaardagaam is paringsrijp op een leeftijd van ca. 1.5 jaar. Deze dieren zijn eierleggend en leggen tot 6 tot 20 eieren per nest, afhankelijk van de leeftijd.
Combinatie met andere dieren
Niet aan te bevelen.