Ziekte & rare sympthonen

Meest voorkomende ziektes bij baardagamen en andere reptielen.

Een reptiel kan last hebben van allerlei soorten parasieten. De enige manier om hier achter te komen is door een mestonderzoek bij een dierenarts te laten doen.
Van nature hebben reptielen wel wat parasieten in hun maag-darmstelsel, maar te grote hoeveelheden kunnen er voor zorgen dat je diertje aan de diarree raakt, voedsel slecht verteerd of lusteloos is.
Blijkt er uit een mestonderzoek dat er grote hoeveelheden parasieten aanwezig zijn in hun darmen, dan krijg je bijna altijd een kuurtje mee. Na de behandeling raad ik je aan om het reptiel van goede en gezonde bacteriën te voor zien.
Probeer minimaal 2 keer per jaar een mestonderzoek te laten doen, zo weet je of je diertje gezond is.
Preventief medicatie en de dieren te behandelen ermee is een onnodige toxicatie van je huisdier.
Reptielen staan niet echt goed aangeschreven als het gaat om sterke nieren.

Heb je een verkeerde gok gedaan (diagnose) dan is het effect dus ook nog eens nul, dan kan je blijven doorgaan tot je een ons weegt zonder te weten of het effect heeft gehad. Het nadeel van een verkeerde behandeling is dat je reptiel er ook onder lijdt.

 Persoonlijk doe ik 1 a 2 maal per jaar een ontlasting onderzoekje als je het zelf niet kan  laat het door een dierenarts doen. Dus bij de dierenarts gewoon een onderzoek laten doen en geen consultatitie. Een mestonderzoek kan je zelf doen maar als je dit nog nooit gedaan heb raad ik het af want fouten te maken is niet aangeraden.
Dit is enkel onnodig risico met als inzet het leven van een dier. Behandel ook 1 parasiet tegelijker tijd met minstens een week speling.
Er wordt vaak gediscuceerd flagyl preventief te geven, er zijn diverse dierenartsen die dit goedkeuren.
Ik zelf doe mijn dieren niet preventief ontwormen en behandelen tegen flagaliaten.
Simpelweg omdat flagaliaten in een gevorderd stadium ernstige problemen veroorzaken, waardoor redding in sommige gevallen niet meer mogelijk is.
Dus ik doe maandelijks een mest onderzoek bij jongere dieren.
Als er nieuwe dieren komen worden deze apart gezet tot een mest onderzoek gebeurd is.
Preventief behandel zou dus in principe zou het kunnen bij een reptiel maar de meningen zijn verschillend iedereen kiest zijn eigen manier.Ik raad het af omdat elk reptiel van nature deze parasieten mee draagt als het te veel wordt in zijn lichaam dan moet je pas ingrijpen als hij ziekte symptomen vertoon
Maar de discussie is dat flagyl kankerverwekkend is en dat de weerstand door het te gebruiken steeds naar beneden gaat.
Ik vind weet je dat je baardagaam  er vaker van last heeft licht preventief behandelen maar niet overdreven hebben ze nooit ergens last van gehad laat het zo zijn.En gewoon goede ontsmetting bij je handen aan te raden zijn h.A.C ontsmetting middel dat ze in ziekenhuizen gebruiken. Of dethol

bij elke parasiet ga ik proberen meer info te geven dat ik weet en zelf al ben tegengekomen.

       autonomanie van een baardagaam

GEZONDHEID
Gelukkig is er de laatste jaren enorm veel bekend geworden over ziekte bij reptielen. Ook aan de Universiteiten wordt meer aandacht geschonken aan onderzoek en het behandelen van reptielen. De nieuwe dierenartsen zijn daardoor beter voorbereid op veelvoorkomende problemen bij reptielen. Het is niet de bedoeling hier alle ziektes van de baardagaam te bespreken en uit te diepen. Daarom zal ik slechts een aantal algemeenheden noemen.
Het begint natuurlijk bij de aankoop. Maar ook bij u thuis gelden de volgende richtlijnen:
Een gezonde baardagaam…..
is alert,
actief,
heeft heldere ogen,
heeft geen ingevallen ogen, 
heeft geen opgezwollen oogleden,
heeft een gave huid,
heeft een schone cloaca,
heeft een stevige ontlasting,
heeft geen slijm in de bek of neus,
draagt geen teken of mijten,
heeft een goed sluitende bek,
en eet…

Wees erg voorzichtig bij het introduceren van nieuwe dieren in een gezonde groep. Bij voorkeur houdt u de nieuwe dieren 6 weken apart. Verstandig is het ook om de ontlasting na te laten kijken.
In de ontlasting van de dieren kunnen we verschillende soorten parasieten aantreffen die behandeld moeten worden:

- Spoelwormen, de eieren zijn meestal ovaal met een donkere kern of elk gevuld met één jonge worm.
- Flagellaten, bewegende eencelligen met haartjes, zijn bij 400 x vergroting duidelijk te zien. Symptomen van flagellaten zijn niet  eten, braken, een vieze slijmerige ontlasting en slome dieren.
- Amoeben zien eruit als donkere kernen in een helder protoplasma ( een grillige, doorzichtige, langzaam bewegende cel). Amoeben komen vooral voor bij slangen maar ook bij baardagamen en worden door insecten of menselijke handelingen overgedragen. Niet eten, een naar de staartpunt toe vuile, bloederige cloaca en bloederige ontlasting zijn symptomen van amoeben

Verminderde eetlust, vermagering en diarree (met bloed) zijn tekenen van coccidiose. Soms zijn kleine, ronde of zich delende stadia in mestpreparaten te vinden. Overtollig slijm in de bek duidt vaak op longaandoeningen. Verzamel het met een wattenstaafje (een swab) in een buisje en breng het naar een dierenarts Deze parasieten worden apart nog beter uitgelegd.

"         Als je een zieke baardagaam hebt, moet je hem in een quarantaineterrarium zetten. Maak het andere terrarium grondig schoon met een desinfecterend middel (bij een reptielenspeciaalzaak kun je dit product halen) en richt hem opnieuw in. Maak ook alle voorwerpen in het terrarium schoon. Een zieke baardagaam moet je door een dierenarts laten behandelen!
"         Tracht nieuwe dieren eerst 4 tot 18 weken in quarantaine te houden, goed te observeren, mest te onderzoeken en eventueel te behandelen.
"         Dieren die niet willen eten, zitten soms in een te koud terrarium.

Wormen.
Veel terrariumdieren, zowel wildvang als nakweek zijn besmet met wormen.
Bij de besmetting van dieren in Nederland en België speelt de overdracht van wormeieren van dier tot dier, onhygiënisch met de dieren omgaan of het niet of verkeerd behandelen tegen worminfecties een grote rol. Worminfecties, voornamelijk Nematoda-infecties veroorzaken veel sterfgevallen onder de dieren.
Drie hoofdgroepen van wormen zijn hierbij te onderscheiden;
1. Trematoda of zuigwormen.
2. Cestoda of lintwormen
.

draadwormen

 lintwormen

 pinwormspoelworm

Strongyliden

3. Nematoda of rondwormen.

Deze groepen zijn aan de hand van de vorm van hun eieren te identificeren.
Voor de behandeling tegen een bepaald soort worm is het alleen van belang een onderscheid tussen lintwormeieren en andere eieren te kunnen maken.
 Lintwormen worden met een ander middel bestreden dan de overige wormsoorten. Bij het vinden van wormeieren in de ontlasting is het raadzaam zo snel mogelijk met de behandeling te beginnen. Een week wachten kan vooral bij infecties met Pentastomen te laat zijn. Deze wormen kunnen binnen zeer korte tijd onherstelbare schade bij hun gastheer aanrichten omdat ze door het lichaam van de gastheer trekken. Sommige lintwormsoorten kunnen in een bepaald stage van hun levenscyclus direct onder de huid van hun gastheer terecht komen. Ze vormen daarbij een bobbeltje onder de huid en zijn daardoor makkelijk zichtbaar. Vaak verzwakken wormen een dier waarna andere parasieten als flagelaten of coccidiose het dier de das om doen. Het ziektebeeld bij wormbesmettingen is vaak een trage aftakeling gecombineerd met een verminderde eetlust. De volgende symptomen zouden kunnen wijzen op een worminfectie.
 Symptomen
-afvallen
-geen eetlust
-bloedarmoede
-braken
-opzwellen
-verstopping
-diarree
-soms onderhuidse verdikkingen.

volgend jaar als wij wormen eens tegenkomen gaan wij een natuur product testen zodat de dieren niet te zwaar afzien.

Bij baardagamen kan je deze symptomen herkennen het smal worden van  het lichaam. De staart wordt dunner en je ziet het duidelijk. Als je baardagaam begint te tollen en rond te draaien eigenlijk evengewichtstoornis dan heb je groot kans op wormen maar dit is al iets verder maar laat altijd een mest controle doen. of zelf kan je het ook op den duur.
Bij extreme vordering dan zie je bloed uit de cloa ze poepen bloed netjes gezegt. Bij hun hoofd zijn ze ingevallen voornamelijk van boven. Ze liggen stil met hun ogen dicht en verroeren zich amper of bijna niet.
Behandeling ervan:
De eerste methode is flubenol. Dit is een poeder dat je op je krekels of sprinkhanen gooit. De behandeling duurt 5 dagen  en wordt meestal herhaald na 3 tot 6 weken. Het is aangeraden de dieren op een krant te zetten en deze iedere dag schoon te maken want je hebt kans dat de bacterie terug komen omdat ze steeds er door heen lopen of zelf denken dat het voedsel is.
Voor te ontwormen kan je panacur ook gebruiken je hebt ook panacur puppy.
50 tot 100mg actieve stof (fenbendazole) per kilo dier en je hebt zwaardere
eenmaal en dit binnen 14 dagen herhalen zo kan je het doen of sommige dieren artsen geven je capsules mee je moet dan een halve tablet per dag doen 3 tot 4 dagen lang over paar reptielen. Je hebt panacur 2.5 procent ook ik weet niet of dat je deze kan krijgen in de apotheker de rest wel.
Je kunt de panacur  puppy halen vermalen en in een spuitje van 3 ml doen wel gewicht wegen in verband met een over dosis. Dan doe je er ontsmettingsmiddel voor darmen en ingewanden met beetje water en dit geef je vijf dagen dan drie dagen rust en dan weer 5 dagen dit helpt ook.
Persoonlijk raad ik het eerste aan bij lichte wormen en de tweede bij zwaardere of als de eerste niet werkt
Het is algemeen bekend dat medicijnen zoals panacur en flagyl niet alleen een dodende werking tegen flagelaat heeft maar ook gelijk de rest van de spijsvertering even lam legt. Dus ben er voorzichtig mee.
Na de behandeling ervan raad ik aan het reptiel te voorzien van goede bacteriën terug. Hier kan je veel dingen voor gebruiken. Zoals nutri-bac of yakult.je moet gewoon zien dat probiotics als werkende stof erin zit.

                   Flagelaten

 Problemen met flagelaten zijn een van de meest voorkomende problemen bij reptielen en amfibieën. Vaak vinden deze hun oorsprong doordat de gastheer langere periode stress heeft of verzwakt is door bijvoorbeeld een worminfectie. Flagelaten zijn eencellige organismen met één of meerdere flagellen. De flagel is een zweepvormige structuur waarmee het diertje zich voortbeweegt. Naast flagelaten die geen schade aanrichten aan de gastheer, bestaan er ook flagelaten die de gezondheid van de gastheer aantasten. Flagelaten bevinden zich in de meeste gevallen in het darmkanaal van de gastheer. Een lage concentratie flagelaten in een dier kan als normaal beschouwd worden. Heel veel dieren hebben flagelaten in het darmkanaal, ook in grote aantallen, zonder daar schade van te ondervinden.
Bij het aantreffen van flagelaten in combinatie met een afwijkende, vaak stinkende ontlasting, is het verstandig een behandeling in te stellen.Symptomen
-gebrek aan eetlust
-vermagering
-diarree
-mindere conditie gedurende een langere periode.
behandeling is met flagyl maar een dierenarts contacteren ervoor

                        Coccidiose.

 Even als flagelaten zijn coccidíën eencellige organismen. Ze verschillen van flagelaten door de afwezigheid van voortbewegings flagelen en door een andere manier van voortplanting. In de ontlasting kunnen de oöcysten (eipakketten) van coccidiën gevonden worden indien een dier besmet is. het belangrijkste is te weten dat ze zich in de darmwandcellen in grote getalle vermeerden en daarbij de darmcellen vernielen,dan komen ze vrij in de darm dus ze kunnen bij het voedsel en dan terug opnieuw in de darmcellen binnendringen.een vorm komt met de ontlasting mee en wordt oocyste genoemd.de laatse kunnen we bij onderzoek van de ontlasting aantonen.

 Een beruchte veroorzaker van de ziekte en van veel dode reptielen zijn Cryptosporidium. Ook mensen kunnen besmet worden met deze parasiet. Een infectie met coccidiën gaat veelal gepaard met een ontsteking van de darmwand. Symptomen
-gebrek aan eetlust
-diarree
-braken
-uitdroging
-bloederige ontlasting

Bij cryptosporidose ook een opgezette maag.
 .behandeling ervan is coxiplus deze los je in twee liter water op en sproei je op de dieren drie dagen lang  dan twee dagen rust dan drie dagen lang terug als het nodig is na 14 dagen herhalen.
strafer is boycox voor ze maar dit is ook op gewicht dus dierenarts
.

meeste dierenartsen geven als behandeling baycox deze is redelijk zwaar en moet op gewicht gegeven worden.

nu wij hebben een natuurproduct gebruikt waar we veel succes meehebben gehad.

          Amoeben

Amoeben zijn evenals flagelaten eencellige organismen. Bij reptielen wordt vooral Entamoeba invadens gevonden. Deze parasiet beweegt zich voort door middel van vele trilharen. Hij is dan ook in het microscopisch beeld makkelijk herkenbaar als een groot, zich traag voortbewegend diertje. Amoeben hebben geen vaste vorm (amorf) en kunnen in de meest bizarre vormen gevonden worden.

Symptomen
-gebrek aan eetlust
-vermagering
-uitdroging
-diarree
Veel symptomen zijn bij de verschillende ziekteverwekkers gelijk en bij twijfel is het raadzaam om een ontlastingcontrole te laten doen. In een aantal gevallen kan met meer zekerheid gezegd worden wat er mis is met het dier. Virussen zijn in sommige gevallen ook verantwoordelijk voor het verzwakken of de sterfte van uw dieren. Vanwege hun grootte 0.0001-0.025µm (in vergelijking met bacteriën 0.5 - 1µm (1µm = 0.0001mm)) zijn ze niet te zien onder conventionele microscopen. Dit maakt het zeer moeilijk om virussen aan te tonen middels een ontlastingonderzoek maar alleen via kostbare bloedonderzoeken
ze eruit zien, en hoe te behandelen.

Het heet Understanding Reptile Parasites
ISBN 1-882770-21-8
Volgens mij hebben wij het via reptilia besteld...
Alleen hebben we geen microscoop, dus heb niet kunnen testen hoeveel te eraan hebt
Uit onderzoek van Dierenarts Marja Kik is gekomen dat een baardagaam zou kunnen leven op enkel en alleen kattenvoer. Hier zijn de meningen nogal over verdeeld. Een gulden middenweg is er natuurlijk altijd te vinden dus hier komt ie dan: kattenvoer kan goed zijn om je baardje mee aan te laten sterken na verzwakking, zwangerschap of bij ziekte. Het is ook handig als je moet dwangvoeren. Het is echter niet aan te raden om het als hoofdvoer te gebruiken. Gebruik te allen tijde seniorenvoer blikvoer van een A-merk. Hier zitten minder zouten in, waardoor de lever en de nieren van je baardagaam de voedingsstoffen die in het voer zitten goed kunnen verwerken

Mondrot: De verschijnselen van mondrot zijn: lichte, gezwollen slijmvliezen in of rond bek of neus. Rode puntjes en lichtgeel en kazig afgestorven weefsel in de bek. Maak de bek dagelijks schoon met 3% waterstofperoxide op een wattenstaafje. Verwijder het afgestorven weefsel en spoel het na met afgekoeld gekookt water. Het komt vooral voor bij verzwakte baardagamen en gaat vaak samen met long- of darmaandoeningen
Longontsteking: De verschijnselen van longontsteking zijn: overtollig slijm in en op neus en bek, een piepend geluid bij een zware ademhaling en ze hebben de bek open bij het ademen. Hou de temperatuur van het terrarium dag en nacht hoog, 35°C, +/- 10 dagen met voldoende water en voer. Bij de dierenarts zal je ampicilline of amoxycilline krijgen, geef dit gedurende 6-10 dagen (op advies van de dierenarts). Longontsteking krijgt je baardagaam meestal door tocht. Het gaat vaak samen met mondrot
 

Opgezwollen of tranende ogen kunnen duiden op een vitamine A tekort. Ook een vitamine A houdende oogzalf wordt geadviseerd.

Mijten: Mijten komen niet zo vaak voor bij baardagamen voor. Vaak worden ze door andere dieren overgedragen. De verschijnselen van mijten zijn: donker rode tot zwarte, 1mm grote, bultjes (mijten) zitten vaak in de huidplooi, onder schubben en in de ooropening. Er zijn veel verschillende methodes om de mijten te bestrijden, maar er zijn maar weinig goede methodes. De voorkeur gaat uit naar Frontline (spray voor jonge katten). Spray 1 maal de baardagaam en het terrarium in en herhaal dit na 2 weken.

Abcessen kunnen met een scalpel geopend worden, met een wattenstaafje worden schoongemaakt en daarna worden ingewreven met een antibioticumzalf. Abcessen zijn builen met een etterige inhoud, vaak al verhard en omgeven met bindweefsel. Bij abcessen moet je naar een dierenarts gaan voor een antibioticumkuur

 

Rachitis (Engelse ziekte): Bij rachitis hebben baardagamen kromme poten of staart, uitstekende heupbeenderen en/of plotselinge botbreuken. De eischalen zijn slecht, de uitkomst van de eieren zijn slecht en de jongen die uitkomen zijn zwakke en mismaakte jongen. Rachitis wordt veroorzaakt door tekort aan vitamine D. Het tekort aan vitamine D ontstaat door slechte voeding of te weinig zonlicht (UV). Door tekort aan vitamine D wordt er te weinig calcium opgenomen. Het calcium dat wel door de darm wordt opgenomen uit het voedsel wordt niet goed benut. Beginnende rachitis kan behandeld worden door toedienen van vitamine D en calcium. Ernstige misvormingen kunnen niet meer ongedaan worden gemaakt. Een volwassen baardagaam met rachitis is bijna niet meer te genezen. Jonge baardagame  vertonen in het begin van rachitis echter nog andere verschijnselen: deze kunnen bij tekort aan kalk, krampen in de spieren van de poten krijgen, houden deze dan strak tegen hun lichaam aan of vertonen een soort van stuiptrekkingen met de poten behandeling een goede uvb lamp helpt. Je kunt calcium tabletten oplossen in water en ze het geven of d-cure gebruiken maar voorzichtig mee zijn in verband met hoge doses meestal een druppel is genoeg of iemand vragen die verstand er van heeft

Alle reptielen kunnen door verschillende oorzaken (verstopping, ziekte, bevalling) hun cloaca of (hemi)penis naar buiten duwen (prolaps). Houd het gedeelte vochtig en schoon en maak een afspraak bij uw dierenarts.
 

Verstoppingen van het maagdarmstelsel kunnen ontstaan als er zand en stenen worden meegehapt met voer dat niet in een bakje ligt, als er te weinig drinkgelegenheid is of als het voedsel te vezelarm is. Dieren ontlasten niet meer, hebben een dikke buik en persen vaak. Dit kan vaak verholpen worden door zonnebloemolie, paraffine of glycerine (3 ml per kilo) via een sonde (B.V. een lang siliconen buisje dat op een injectiespuit past) via de slokdarm in/voor de maag te brengen. Veel grote baardagamen hebben enorme sterke kaken die moeilijk open te krijgen zijn. Steek dan een plat voorwerp (b.v. plastic lepelsteel of houten spatel bij niet te grote hagedissen) tussen de kaken en draai het verticaal. Houd het zo, terwijl een tweede persoon een sonde zover inbrengt, dat hij lichte weerstand voelt. Spuit dan het middel naar binnen.
Vervellingresten duiden op een te droog terrarium of op vitamine A gebrek. Wanneer de reptielen vervellen, help ze dan niet door het trekken aan de losse vellen, dit kan de onderliggende huid beschadigen. Beter is het de dieren te baden in lauw water met h.a.c  of te benevelen.ook voor velingresten los te krijgen helpt het ze te baden in soda zout.
Vervelling: Jonge baardjes vervellen elke 2 à 4 weken, bij volwassen baardjes is de tussenperiode groter. Ook vlak na een winterslaap en kort voor het leggen van de eieren of een bevalling vervellen baardjes meestal. Enkele dagen voor de vervelling laat de oude huid al enigszins los, waardoor het dier een doffe kleur krijgt
.
 

Soms moeten baardagamen onder dwang gevoerd worden. Doe dit niet te snel, probeer eerst de oorzaak van de voedselweigering weg te nemen. Dwangvoederen is zeer stressverwekkend en mag alleen als laatste redmiddel worden toegepast. Bij hagedissen en schildpadden kan een pasta of vloeistof via een sonde in de maag worden
Vergeet niet om regelmatig de bodembedekkers te vervangen of te reinigen/desinfecteren.
Het knippen van nagels bij baardagamen is vaak niet nodig als er voldoende ruwe stenen in het terrarium aanwezig zijn.
Al enige jaren wordt er een probleem op internet besproken dat Yellow Fungus, ofwel gele schimmel heet. Het gaat hier om een aandoening van de huid waarbij gele plekken zich over het dier verspreidenDeze ziekte is inderdaad dodelijk, maar in Amerika zijn er nogal wat baardjes gered met "Lamisil Spray". Mocht je dierenarts dus geen raad meer weten en je weet zeker dat de dieren Yellow Fungus hebben, zou ik dit middel toch maar eens proberen..... Lamisil is geloof ik in elke apotheek en drogist te krijgen tegen voetschimmel

je kan ook antischimmel spray gebruiken van beaphar
fotos van de yellow fungus:

Gastro-enteritis: deze zeer besmettelijke ziekte wordt veroorzaakt door de Entamoebe invadens in het spijsverteringskanaal. Verschijnselen zijn braken, verzwakking en een grijs/witte slijmerige ontlasting. Een kuur met medicijnen is onvermijdelijk om het dier te redden
Leververvetting: kan worden veroorzaakt door een onevenwichtig dieet gedurende langere tijd vb. te veel insecten. Bedenk dat de baardagaam in het wild weliswaar vet voedsel, zoals insecten, eet maar ook te maken heeft met magere tijden waarin hij beroep doet op zijn opgeslagen vetstoffen. In gevangenschap hoeft hij immers nooit of zelden terug te vallen op die opgeslagen voorraad. Hou dus zijn voeding afwisselend, met veel groenten en fruit.
Nierproblemen: Deze kunnen verband houden met een vervette lever, medicijngebruik of uitdroging. Ook de grote hoeveelheid eiwit in honden- katten(blik)voer kunnen problemen met de nieren veroorzaken.
Pokken: zijn lichtgekleurde blaasjes op de huid. Ze ontstaan door een te vochtig of te koud verblijf. Zet aangetaste dieren in een droge, hygiënische bak. Stip de pokken eventueel met jodium aan. Het kan binnen 3 vervellingen geheel genezen. Een ernstige aantasting kan ondersteund worden met een vitamine A injectie, waarna een serie vervellingen in korte tijd volgt. Het is beter dit euvel te vermijden door minstens 1 droge plek te creëren in het terrarium, vb. onder de spot
Salmonella: met als verschijnsel stinkende groene ontlasting en diarree. Hiervoor schrijft de dierenarts een antibioticakuurtje voor. Maak het kuurtje af, ook al lijken de verschijnselen voorbij.
- Uitdroging: Je baardagaam ziet er een beetje zakkerig uit, de huid is niet mooi strak, maar een beetje zwabberig. Je kunt ook testen of je baardagaam is uitgedroogd. Pak de huid met twee vingers vast (duim en wijsvinger) en knijp erin. Als de huid snel weer teruggaat, is er niets aan de hand. Maar, als de huid rechtop blijft staan is je baardagaam uitgedroogd. Bij uitgedroogde dieren altijd zout in het water doen. Als de dieren éénmaal drinken, krijgen ze meer dorst. Gebruik 65 gram zout per liter water.
Smeer verwondingen in met betadine jodium. Betadine is verkrijgbaar bij de apotheek. Voorzichtig met de dosering. Desnoods een verdunning met lauw water in de verhouding 1:25 gedurende 6 dagen
Verder is het verstandig de baardagaam regelmatig te controleren op allerlei soorten afwijkingen. De eigenaar van de baardagaam kent het dier het beste, en kan ook het snelste een afwijking zien. Door het dier regelmatig te controleren zal men ook veel eerder zien als er eens iets niet goed is met de baardagaam, en kan men dan nog op tijd een dierenarts inschakelen.
Adenovirus: Het adenovirus is een virus dat steeds meer voorkomt bij baardagamen. Het is een virus dat vooral bij jonge baardagamen tussen de 4 en 14 weken voorkomt. De baardagaam is vaak levenloos en wil niet eten. Hij wordt heel snel mager en vaak is hij met een paar dagen dood. Er is voor dit virus nog geen medicijn. Zet je baardagaam in een quarantaineterrarium en zorg er voor dat je iedere keer als je met je baardagaam, z'n waterbak of voerbak in aanraking komt dat je je handen goed wast, want je kunt je andere dieren ook besmetten.
even meer uitleg van het adenovirus:
Er is weinig bekend van het virus bij baardagamen, en het is zeer moeilijk te herkennen als het dier nog leeft zoals alle andere virus ziekten. Meer kennis over deze ziekten is belangrijk zodat de symptomen sneller herkent worden, en dus op tijd medicatie kan worden gegeven. Dit stuk zal gaan over het herkennen van de ziekte en de wat het exact doet in het lichaam van de nog levende baardagaam. Het was aangenomen dat het virus zich verspreide doormiddel van de luchtwegen, maar meer recenter onderzoek wijst uit dat ontlasting en een nog onbekende gastheer waarschijnlijk de oorzaak is.

Het is in eerste instantie moeilijk te zien of het dier calcium te kort heeft, coccide heeft of dat het last heeft van het Andenovirus.Een ontlasting onderzoek kan coccide uitsluiten en een goede huisvesting en verzorging kan een tekort aan calcium uitsluiten. Diagnoses is een stuk moeilijker als het dier last heeft van verschillende symptomen. Ondanks dat er geen specifieke teken zijn van een Andenovirus infectie, een goede voorgeschiedenis, lichamelijk onderzoek en een onderzoek van de ontlasting kunnen goede hints geven naar de oorzaak.

In 1997 werden de eerste gevallen bekend in Amerika.Veel dieren zijn er na die tijd aan gestorven, de reden hier voor was dat het virus alleen te ontdekken was na de dood door een autopsie door de dierenarts die weet waar hij naar moet zoeken. Wat ook een probleem is dat de ziekten zich anders manifesteren in de verschillende levensjaren van het dier. Er worden 3 verschillende leeftijd stadia onderscheiden: 0-4 weken, 5-12 weken, en alles boven de 13 weken. In alle leeftijd groepen is het zeer belangrijk dat de verzorging optimaal is zodat alle andere ziekten en aandoeningen kunnen worden uitgesloten. Een goed onderzoek van de ontlasting is een tweede belangrijke fase om er zeker van te zijn dat het niet een parasiet is waar het dier last van kan hebben. Eieren die wel normaal broeden in de stoof maar waar de dieren slecht uitkomen of een nest waar meer dan 10% van de jongen sterven binnen vier weken zijn zeker verdacht als het om dit virus gaat, en zullen zeker geregeld gecontroleerd moeten worden. Dieren die tussen de 5 en 12 weken zitten en last hebben van diaree, zijn zwak, eten slecht en last hebben van stuiptrekkingen hebben hoogstwaarschijnlijk last van het Andenovirus.Boven de 12 weken zijn dieren die achterblijven met groeien maar verder wel gezond lijken zijn ook verdacht. Twee mannen die samen gehouden worden waarvan er een kleiner blijft kan buiten dominantie ook het virus dragen. Maar een geïnfecteerd dier hoeft geen teken te geven dat het virus aanwezig is.

Onderzoek naar het virus kan zowel gedaan worden op levende dieren als dode dieren. Het virus is gevonden in alle organen en in de uitwerpselen maar is het duidelijkst aanwezig in de lever en de dunne darmen. Omdat een aangetast dier zonder tekenen kan leven is het belangrijk na de dood van het dier minimaal de lever en de darmen te laten onderzoeken maar een onderzoek van de andere organen wordt zeer aangeraden. Een overdosis van wormen en coccide kunnen dezelfde symptomen veroorzaken en daarom is belangrijk ook de andere organen te laten onderzoeken. Jonge dieren die verdacht worden moeten elke maand onderzocht worden om er zeker van te zijn.

Ontlastingonderzoek.
De ontlasting dat onderzocht werd van dieren die 100% besmet waren werden inderdaad onderdelen van de infectie aangetroffen en bij dieren die 100% niet besmet waren werd niets aangetroffen. Na wat proeven is ontdekt dat de ontlasting binnen 90 minuten in een oplossing moet liggen voordat het duidelijk wordt of het dier besmet is of niet, daarna is de uitkomst minder betrouwbaar.als het niet mogelijk is om binnen 90 minuten de ontlasting te kunnen onderzoeken dan kan deze ook ingevroren worden om later te worden onderzocht, maar na 46 dagen komt er altijd een negatieve uitslag uit.

Er is nog maar weinig bekend over het Andenovirus en we weten ook nog steeds niet hoe het der het krijgt, maar er zijn een paar mogelijkheden. Het kan door de ouders worden overgebracht, het kan door de ontlasting worden overgebracht, of het kan via de luchtwegen over gebracht worden. Om de overdracht van de ouders te testen is de volgende test gedaan in Amerika.De helft van de eieren werden in een mix van speelzand en kokossnippers geplaatst dat was gesteriliseerd en dat vermengd was met gedistilleerd water. De cloaca van de moeder was elke dag schoongemaakt met een desinfecterend middel in de laatste week van de dracht. De eieren werden na het leggen in de steriele mix gelegd en uitgebroeid. Na het uitkomen werden de jongen in een steriele terrarium gehouden waar ze baardagamen pellets kregen dat aangemaakt was met steriel water. Na 4 weken werd de ontlasting onderzocht en de dieren testte allemaal positief voor het virus. Deze test toont dus aan dat het virus wordt overgedragen van de moeder naar de eieren en dus naar de jongen. Het verwijderen van de eieren als het vrouwtjes op het punt staat de eieren te leggen en dan de nog ongeboren jongen te onderzoeken kan uitwijzen op welk punt ze de jongen besmet. Als ze positief zijn heeft de besmetting plaats gevonden in de baarmoeder.
Om te bewijzen of het aan de ontlasting ligt word besmette ontlasting aan krekels gevoerd en deze weer aan niet besmette dieren gevoerd. Als dan de ontlasting onderzocht wordt kan worden gekeken of het via de ontlasting overgedragen wordt.

Conclusie
Om er zeker van te zijn dat de dieren gezond zijn wordt er aangeraden om alle dieren waar mee gefokt wordt te laten onderzoeken zodat de nesten ook gezond zullen zijn. Houd nieuwe dieren gescheiden totdat er twee keer ontlasting onderzoek gedaan is in een maand tijd. Voer alleen dieren die speciaal gekweekt zijn voor de handel, totdat er bewijs is dat de krekels niets over dragen is het verstandig geen wildvang dieren te voeren. Werk netjes en schoon, zieken dieren kunnen deze ziekten snel overbrengen naar andere baardagamen, het is nog niet bewezen dat het ook andere reptielen kan aantasten.

Symptomen baby's:
Slecht eten, groei achterstand, gele plek op de onderbuik, verslappen van de poten, hemelkijken, zwarte plekken op de buik en sommige tonen tekenen van ademhalingsproblemen.

Symptomen 2 tot 6 maanden:
Coccide die niet weg willen gaan ondanks goede medicijnen, slecht vervellen en zwakke plekken die rubberachtig aanvoelen, snel ziek worden ondanks dat ze altijd "gezond"leken, blaren aan de zijkant van de rug( maar dat kan ook schimmel zijn kijk hier voor uit), onsteken van de lymfeklieren.

Symptomen halfwas:
Alle symptomen die de jongen ook hebben plus hersenvliesontsteking, verlamming in de ledenmaten.

Symptomen van de volwassen:
Volwassen dieren die de ziekten dragen zullen deze doorgeven aan de jongen. Vrouwtjes die een nest hebben gehad komen dan slecht weer op krachten en soms zelfs helemaal niet, ze tonen neurologische problemen, uitdroging, slecht vervellen, verlammingen aan de ledenmaten en slecht eten.

Controleer eerst altijd of er geen bacteriën zijn of coccide. Daarna moet er gekeken worden of de verzorging goed is, Uv licht, goed eten, goede ondergrond en dergelijke. Als dit alles het geval is en er is bewezen dat er geen coccide zijn dan is het waarschijnlijk adenovirus. Er is helaas nog geen goed medicijn om dit tegen te gaan, er wordt wel geadviseerd om alle symptomen te bestrijden zoals de eventueel aanwezige coccide, en de uitdroging die aanwezig kan zijn. Laat dode dieren die onder rare omstandigheden gestorven zijn goed onderzoeken op deze ziekten en laat dus alle organen onderzoeken, maar ook de darmen en de ogen